Anne Krul
winnaar
Een Afro-Europese moxi watra met Ghanees-Nederlandse wortels.
Anne Krul (zij/die, 1958) is beeldend kunstenaar, schrijver, dichter en activiste. Ze was in de jaren ’90 zeer actief in verschillende queer collectieven. Als archivaris werkt Anne
de afgelopen jaren aan een duurzaam, welkom, toegankelijk
t/huis voor archieven van community-initiatieven.
“LHBTQIA+-emancipatie kan alleen groeien in een hartstochtelijke intersectionele aanpak; door ons onder andere actief in te zetten voor antiracisme en radicale inclusie en solidariteit, in een samenleving waarin het recht van de sterkste steeds belangrijker lijkt.”
Anne ontdekte als 19-jarige pot/dyke hoe waardevol het kan zijn om zielsverwanten, lotgenoten en kameraden te ontmoeten: stiltes die doorbroken worden, het belang van erkenning, maar beslist ook het belang van solidariteit, wrijving en groei.
Anne ontwikkelde diens passie voor the art of organizing door deel te nemen aan talloze multiculturele en intergenerationele initiatieven van zwarte, migranten- en vluchtelingenvrouwen. Die passie kreeg ook vorm in het werken met kritische LHBT- jongeren die samen leerden woede om te zetten in actie, in diens bijdragen aan de antiapartheidsstrijd en antiracisme-initiatieven, en in het organiseren van community care en alternatieven voor een falende zorg, o.a. voor personen met hiv/aids. Voor dienst impactvolle bijdrage aan LHBTQIA+-emancipatie, ontving Anne in 2020 al de Bob Angelo Penning.
Queering language en in gesprek gaan met ongehoorde stemmen staat centraal in Anne’s (woord)kunst, waarbij samen creëren en experimenteren geliefder zijn dan publiceren.
“Het werk van de huidige generatie benadrukt het koesteren van erfgoed, het vastleggen van oral histories, het aangaan van gedurfde, eerlijke connectie met dit (hedendaags)erfgoed.”
Anne’s droom voor de community is het versterken van de verbondenheid tussen generaties en betere opvang en zorg voor LHBTQIA+-jongeren én ouderen.
foto Parisa Niawarani
Nazrina Rodjan
genomineerde
Queer Surinaams-Hindostaanse kunstenaar en illustrator uit Rotterdam.
Nazrina Rodjan (zij/haar, 1990) gebruikt in haar werk thema’s als queerness, migratie en diaspora om verborgen geschiedenissen zichtbaar te maken en ruimte te creëren voor nieuwe verbeeldingen van queer joy.
Juist door haar identiteiten (queer, autistisch en Hindostaans ) is Nazrina altijd op zoek geweest naar wat het leven haar buiten de gebaande paden te bieden heeft. “Queer zijn is een leven leiden op een manier die afwijkt van de status quo. Mijn autisme en queer identiteit hebben mij continu gestimuleerd om zelf te creëren en te dromen buiten wat er volgens de maatschappij van mij wordt verwacht.“
Haar kunst is een manier om delen van verleden, heden en toekomst te reclaimen. Waar queer personen in de (kunst)geschiedenis vaak onzichtbaar zijn gemaakt, gebruikt Nazrina stijlen en materialen die eerder waren voorbehouden aan de elite om los te breken van de ‘colonial gaze’ en aandacht en aanzien te geven aan onder andere Hindostaanse vrouwelijke contractarbeiders uit het verleden en queer personen uit het heden.
“Ik vind het belangrijk om te kijken naar de wereld om mij heen en naar wat daarin gebeurt. Het verbinden van onze gezamenlijke geschiedenis, de Hindostaanse migratie en de ervaringen van de community van nu is essentieel in mijn werk. Zo kunnen we samen bouwen aan een gezamenlijke toekomst.”
Nazrina is onderdeel van collectief CTRL+ALT+, waar ze bijdraagt aan cross-communitybuilding. “Ik hoop voor onze community op nog meer solidariteit, ongeacht cultuur, etniciteit of religieuze of spirituele voorkeur. We hoeven niet te passen in het beeld van succes wat het Westen heeft gevormd. Er gebeurt veel meer als we met elkaar samenwerken.”
foto Parisa Niawarani
Rocher Koendjbiharie
genomineerde
Queer Surinaams-Hindostaanse schrijver en denker.
In zijn werk hoopt Rocher Koendjbiharie (hij/hem, 1992) zijn perspectief als Bruin, Queer, politiek geëngageerd persoon toe te voegen aan maatschappelijke discussies: van actuele politieke duidingen tot meer persoonlijke ervaringen met focus op identiteit, mensenrechten en onze maatschappij. Momenteel werkt hij aan zijn debuut De Ruimtezoeker dat, in 2027 zal verschijnen bij Bot Uitgevers.
Rocher schrijft om ruimte te maken, vooral voor mensen van wie de ruimte ontnomen is en die gedwongen worden in de marges te leven. Duiding geven aan wat hij meemaakt doet hij via zijn podcasts, essays, video’s en columns. Hij maakte de podcast Ruimtezoekers en schreef o.a. voor De Correspondent, Lilith Magazine en Het Parool, was hoofdredacteur van LHBTIQA+-platform Expreszo.nl en is vaste radiocolumnist bij Omroep ZWART’s show Met Mandy. Via zijn socialmediakanalen en zijn goed belezen Substack bereikt hij inmiddels een breed publiek.
“Ik ben een community van alle versies die ik ooit ben geweest,” vertelt hij. Queer-zijn is voor hem de poort geweest waardoor hij liep en de wereld zag voor wat het is. “Ik heb alles aan queer-zijn te danken. Het is het fundament waaruit de boom is gegroeid en de vertakkingen ver de lucht in konden groeien, zoals de kankantribomen in Suriname.”
Een voortdurende zoektocht naar het verwoorden van de perspectieven en bochten die zijn identiteiten met zich meebrengen, maakt dat hij nog lang niet uitgeschreven is. “Mijn grootste wens is dat ik nooit zal stoppen met schrijven. Het is een manier om mezelf te zien. Als ik de woorden vind om te beschrijven hoe ik me voel, is dat als schilderen met de meest perfecte kleuren. Voor onze queer Caribische en Surinaamse gemeenschappen hoop ik dat we nooit gedwongen worden om te kiezen tussen onze identiteiten. We zijn zoveel meer dan de som der delen.”
foto Parisa Niawarani